Ścieżka po której spacerowałam usłana była od dzieciństwa wieloma radościami i niekończącą się energią życiową. Mimo, iż miałam jej zawsze wiele to z łatwością się gubiłam. Z nieustannym poczuciem tęsknoty za niezdefiniowaną głębią rzucałam się w nowe doświadczenia i sytuacje w których przekraczałam siebie. Nie uznając swojego bólu pozwalałam na nadużywanie siebie coraz bardziej i coraz głębiej.

 Dochodząc do kolejnego tragicznego miejsca w swoim życiu, wszystko wokół krzyczało – Czy Ty chcesz żyć?! Wtedy zdałam sobie sprawę, że muszę coś zmienić, podjąć jakieś działania, obrać kierunek, w innym wypadku umrę… Trafiłam do kobiety, starszej Wiedzącej. To ona pokazała mi, że mogę skontaktować się z moim nienarodzonym dzieckiem, że drzwi do Nowego właśnie się przede mną otwierają. Nie było odwrotu. Rozpoczęłam podróż do siebie. Niesamowite kobiety tj. Francoise Rambaud, Prem Santoshi, Maria Ela Ziemkiewicz pokazały mi magię, którą zaczęłam odkrywać w sobie. 

Każda kolejna kobieta była dla mnie wielką nauczycielką. Zostałam zaproszona do kręgu kobiet, spotykałyśmy się każdego miesiąca w pełnię. Po dwóch latach przejęłam pałeczkę i trzymałam przestrzeń dla kobiet w kręgu. Był to również czas wielkich osobistych transformacji, które doprowadziły mnie do definitywnego postawienia granic i sformułowania własnych potrzeb. Po dwóch kolejnych latach zasiałam własne ziarno na nowej ziemi. 

Trzymam krąg, który jest dla mnie częścią społeczności Kobiet, które idą w stronę życia, chcą się wspierać, stają do czasem trudnych sytuacji, po to aby móc się zobaczyć, uszanować, a czasem również pozwolić sobie odejść. Wspólnie uczymy się tego jak być bliżej siebie i tego co nas otacza.